BIOPTRON

پسیوریاسیس چیست؟ پسیوریاسیس یک بیماری پوستی شایع است که حدودا30% جمعیت به آن مبتلا می شوند. دوره بیماری غیرقابل پیش بینی است. بعضی افراد یک یا دوبار به ان مبتلا می شوند و پس از آن مصونیت دائم پیدا می کند در حالیکه بعضی دیگر بطور مادام العمر و با شدت بیشتر دچار آن می شئند. پسیوریاسیس در مردان و زنان بطور یکسال اتفاق می افتد. این بیماری در هر سنی ممکن است روی دهد اما آغاز بیماری معمولا در افراد بین 15 تا 40 سال مشاهده می شوند.

علت پسیوریاسیس هنوز بطور کامل مشخص نشده بعضی افراد نسبت به دیگران احتمال ابتلا بیشتری دارند بخصوص اگر دذ خانواده آن قبلا این بیماری را داشته است. در بعضی افراد محرک می تواند یک عامل خارجی باشد مثل صدمه یا عفونت پوست، قرار گرفتن در معرض نور ماوراءبنفش، مصرف برخی داروها، مصرف بیش از حد الکل ،استعمال دخانیات، فشار روحی روانی و غیره . پسیوریاسیس مسری نیست.

لایه خارجی پوست(Epidem) از چندین لایه سلول ساخته شده است که با پیر شدن به سمت پوست حرکت می کنند. این سلولها نهایتاافتاده و سلولها جوانتر زیر جای آن ها را میگیرند. این روند دائمی بوده و بطور طبیعی حدود4 هفته طول می کشد تا یک سلول جدید پوست پیر شود و بیفتد. در بیماری پسیوریاسیس معمولا بصورت زخمهای قرمز و پوست پوست بنام plaques بر روی قسمتهای مختلف پوست بدن ظاهر می شود. مکان، تعداد و شدت این زخم ها در هر بیماری متفاوت است. پسیوریاسیس انواع مختلفی به شرح ذیل دارد:

پسیوریاسیس ثابت مزمن:شایعترین نوع پسیوریاسیس است و زخمهای پوستی روی سطح خارجی زانو بوجود می آیند و ممکن است در قسمتهای پادینی پشت ؛گوشها و سر نیز مشاهده شوند.

پسیوریاسیس خالدار:این نوعی عموما در کودکان و نوجوانان دیده می شود. زخمها کوچک (با ابعاد حدود یک سانتیمتر)و متعدد بوده و اغلب پس از گلو درد ظاهرمی شود.

پسیوریاسیس مارپیچ: این نوع در بزرگسالان ظاهر می شودو علائم آن عبارتند از بروز زخمهای پسیوریاسیس در کشاله ران،شکاف باسنو زیر سینهها.

پسیوریاسیس چرکی و Erythrodermic:این نوع شدیدترین شکل پسیوریاسیس است. زخمها بزرگ و شدیدا ملتهب بوده مکن است با هم ترکیب شوند. جوش های چرکی روی دستها (و اختمالا روی فسمتهای بدن)تشکیل میشوند.این نوع پسیوریاسیس در حالت شدید خود می توانند کشنده باشند.

علائم شایع پسیوریاسیس کدامند؟

زخمهای پسیوریاسیس شدیدا می خارند ، دردناک هستند و کم کم تبدیل به ترکهای دردآور می شوند. تقریبا نیمی از بیماران تغییراتی را در دست و پای خود احساس می کنند. بسیاری از افراد به پسیوریاسیس علاوه بر مشکلات فیزیکی از زندگی هم لذت کافی نمیبرند. آهنا نگران ظاهر خود بوده و اعتماد به نفس خود ندارندو همین بر تمامی جنبه های زندگی آنها از جمله روابط شخصی و کار تاثیر می گذارنئ. افرادی هم که پسیوریاسیس ندارند غالبا دید غلطی نسبت به این بیماری دارند.مثلا بسیاری ار مردم به غلط معتقدند که پسیوریاسیس مسری است یا اینکه تمیز نیست. این موجب می شود که بیماران پسیوریاسیس از بیماری خود اخساس شرمساری کنند.

درمان: پسیوریاسیس غیر قابل درمان تست. درمان این بیماری بیشتر به کنترل علائم مربوط میشود تا درمان خود این بیماری ، بسیاری از بیماران به ن.ع ملایم تا متوسط این بیماری مبتلا هستند و درمان مستقیم به روی پوست ((درمان مئضعی)) معمولا موضعی عبارتند از کرم، پماد و لوسیون مثل نرم کننده ها(برای مرطوب کرئن پوست و کاهش پوست پوست شدن)،کرم استروئید(برای کاهش التهاب) داروهای ساختنی ویتامین(برای کند کردن چرخه رشد شلول پوست و دارو های ساختنی قطران ذغال سنگ(برای ماهش التهاب).درمانهای موضعی زیاد خوشایند بیماران نیست و مورد استقبال واقع نمی شود چراکه این درمان هاچرب بوده بوی نا مطبوعی دارند و باعث لک شدن البسه می شوند این بیماری به شکل شدیدتر(از نظر بالینی شدید و یا تاثیر منفی آن به کیفیت زندگی بیمار)بایددر بیمارستان درمان شوند.درمان آن عبارتند از داروهایی که چرخه رشد پوست را کند میکند و دستگاه ایمنی را متوقف میکند.میتوان از نور درمانی استفاده از نور ماوراءبنفش نیز بهره برد بیمارانی که تحت این درمانها واقع می شوند باید از نزریک تخت نظر بتشند چراکه ممکن است عوارض جانبی سمی و جوی داشته باشد.

گردآورنده: فیزیوتراپیست فض الله رئیسی